Historia Niemiec część 5.

W 1923 roku na skutek ogromnej inflacji powstało wiele ugrupowań ekstremistycznych. W momencie nadejścia wielkiego kryzysu na kanclerza został wybrany przywódca partii nazistowskiej, Adolf Hitler. Pod jego dowództwem Rzesza rozpętała w Europie Drugą Wojnę Światową. Opozycja była bezwzględnie tępiona, a miliony Żydów i mniejszości narodowych znalazło się w obozach zagłady. Zakończenie Wojny Światowej spowodowało utracenie wschodnich terenów Niemiec, na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej. Tereny te zostały podzielone jako strefy wpływów angielskich, francuskich, amerykańskich i radzieckich. W 1949 roku strefy te połączono a na ich miejscu utworzono Niemiecką Republikę Federalną. Związek radziecki w tej części utworzył swój odpowiednik, czyli Niemiecką Republikę Demokratyczną NRD. W 1952 roku granice NRD zostały zamknięte. Jedynie Berlin nie został zamknięty stając się azylem dla tysięcy uchodźców. W czerwcu 1953 wybuchło powstanie przeciwko reżimowi radzieckiemu. Zostało ono brutalnie stłumione. W 1955 roku na podstawie Układu Warszawskiego nastąpiło zjednoczenie państw bloku wschodniego. Niemcy zachodnie uzyskały pełną niezależność oraz weszły w skład Paktu Północnoatlantyckiego.